Alfredo Bini

Alfredo Bini Biyografisi

1960 yılında, Vitaliano Brancati'nin aynı adlı romanından uyarlanan, Mauro Bolognini'nin yönettiği Il bell'Antonio ile faaliyetlerine başlayan yapım şirketi Arco Film'i kurdu. Turizm ve Eğlence Bakanı Alberto Folchi, Bini'yi erkeklerin iktidarsızlığı gibi tartışma riski taşıyan bir konuyu ele almaktan caydırmaya çalışıyor.[1] Kariyerinin bu ilk aşamasında, Bini her şeyden önce sanat filmlerine yoğunlaştı; Pier Paolo Pasolini'nin 1961'de Accattone'la ilk çıkışını yaptı ve 1967'de Edipo Rex'e kadar tüm filmlerinin yapımcılığını üstlendi. Yazarın La Ricotta ve The Gospel Göre Matthew'da ele aldığı dini temalar, yapımcının seçimlerinden emin ve kararlı bir şekilde yüzleştiği sansür girişimlerini kışkırttı. 1969'da Gian Luigi Polidoro'nun Satyricon'u müstehcenlikle suçlandığında, Bini, İtalyan sinemasını savunmak için sivil, profesyonel ve politik görevi olanlara yönelik Notlar'ı, "sinemanın gerici baskısına karşı bir broşür" yayınlayarak yanıt verdi. Gerçekte Bini, Satyricon'u çekerken neredeyse on yıldır izlediği daha cesur, yenilikçi ve araştırmaya dayalı üretim politikasını çoktan terk etmiş, yüzeysel, zararsız, problemsiz bir şekilde kışkırtıcı, modaya uygun bir sinemaya yönelmiştir. Bu derin değişim, Pasolini ile olan ilişkinin sona ermesiyle (bir röportajda "Ölümün kokusunu almaya başladığımda onu terk ettim" demişti) ve Arco Film'in son prodüksiyonu (ve ondan önce Finarco, 1973'e kadar aktifti), Ugo Liberatore'nin egzotik bir ortamla erotik türün mükemmel bir örneği olan Bora Bora'sıyla iyi bir şekilde temsil ediliyor. Bini, Finarco ile çalışırken aynı zamanda Gerico Sound (1969-1975) ve Nuova Linea Cinematografica (1970-1974) adında iki küçük şirket daha kurdu. Ugo Liberatore ve Piero Vivarelli'nin (Yılan Tanrı, Kara Decameron, Oryantal Aşkın Şifresi) yönettiği filmler kariyerinin bu ikinci aşamasına aittir. Arco dönemiyle karşılaştırılabilecek düzeydeki tek yapım, Robert Bresson'un Lancelot ve Guinevere'sidir. 6 Ağustos 1994'te Deneysel Sinematografi Merkezi'nin olağanüstü komiseri olarak atandı. 31 Aralık 1995'e kadar görevde kaldı. 28 Kasım 2008'de ciddi ekonomik sıkıntı içindeyken Bacchelli yasasının öngördüğü yıllık maaşı kendisine atandı. Birkaç gün hastanede kaldığı Tarquinia hastanesinde 16 Ekim 2010'da hayatını kaybetti.