Gurcius Gewdner

Gurcius Gewdner Biyografisi

1982 doğumlu senarist, editör ve yönetmen Gurcius Gewdner, 90'ların ortasından itibaren grubu Os Legais ile Brezilya yeraltı dünyasında eskatolojik-dadaist müzik karşıtı performanslarıyla öne çıktı. Kendi kendini yetiştirmiş ancak Tarih alanında akademik geçmişi olan sanatçının performans sanatına ve deneysel müziğe olan ilgisi, müzik projelerine paralel olarak film yapma arzusunu doğurdu. Çok yönlü bir filmografi: Christoph Shilingensief, Vera Shitlova, John Waters ve Kuchar kardeşlerden etkilenen birçok kısa ve orta metrajlı kurgu filmi var; bunlar arasında Texas Carlos Massacre (2021), Lieder Die Soldaten Morgen (2019), Bom Dia Carlos (2015, Festival des Cinémas Différents de Paris ödülü, Fifigrot, Sidney Yeraltı Film Festivali, Housecore Korku Festivali, diğerleri arasında), Erivaldo: o Astronauta Místico (2013), Freddy Breck Ballet (2010) ve Nosferatum (2003, Cine Esquema Novo ödülü). Ve dünya çapında saygı duyulan iki uzun metrajlı film: Pazucus: Kusmuk Adası ve Umutsuzluk (2017, açık TV'de, Fantaspoa'da, Film Panic Presents'ta, New Holland Adası Uluslararası İlk Film Festivali'nde, Insólito Film Festivali'nde gösterilen eskatolojik bir canavar macerası ve diğerleri) ve 2024'te Andrea Guaia'nın "Cinema Degli Eccessi" kitabında listelenen Mamilos em Chamas (2008) Saló, Pembe Flamingolar, Sweet Movie ve Irreversible gibi ekstrem sinemanın başyapıtlarının yanı sıra sinema tarihinin en şok edici 100 filmi. Gurcius, 1998'den bu yana, Petter Baiestorf'la ortaklaşa, Zombio 2: Chimarrão Zombies (2013, Sitges, BUT Film Festivali, Rojo Sangre ve diğerleri arasında gösterildi), Ninguém Deve Morrer (2009) ve kült klasik O Monstro'nun devamı gibi filmlerle Brezilya'daki ekstrem sinemanın en etkili SOV yapım şirketi Canibal Filmes'in ana figürlerinden biri oldu. Legume do Espaço (1995/2007), uzun metrajlı, orta uzunlukta ve kısa filmler de dahil olmak üzere 30'dan fazla filmden oluşan bir ortaklık. Oyuncu ve yönetmen Ligia Marina/Juma Pariri ve Kolombiyalı aktivist Margarita Rodriguez Weweli-Lukana ile birlikte bugüne kadar 5 deneysel yerli kısa film serisinin yapımcılığını üstleniyor: Hot Air (2023, Echoes Indigenous Film Festival, Māoriland Film Festivali, Red Nation Uluslararası Film Festivali, FICCI, Berlin Porno Film Festivali ve diğerleri), Fôlego Vivo (2021) ve Hasta El fin del Mundo'da gösterildi (2018). Efsanevi fotoğrafçı ve film yapımcısı Ivan Cardoso ile birlikte, uzun metrajlı filmi O Baccanal do Diabo (2013, Rotterdam'da, Karlov Vary ve diğerleri gösterildi) ve deneysel O Colírio do Corman (2020) filmlerinde bir araya getirilen 24 filmden oluşan bir koleksiyon oluşturdular. Editör Christian Caselli ile birlikte Ivan O TerriRvel (2019) ve Serguei O Psicodélico (2016) gibi yoğun arşiv araştırması içeren belgeselleri bir araya getirdi. Ateşin Dilleri (2024), Karadeniz (2013) gibi filmlerde rol aldı. Müzik alanında L. Borgia Rosseti ve Orquestra Zé Felipe ile yapılan verimli işbirliklerinden de bahsetmeye değer. Tüm bunlara paralel olarak, A Nau dos Foos (2021, Roger Corman, Olaf Moller ve Richard Stanley), Cavalo Marinho vem a Cavalo (2020), Banho Gostoso (2008) ve O Triunvirato (2004) gibi kendi yaratıcı sürecine ilişkin belgesellerden oluşan bir filmografisi var.