Pépa Bonafé

Pépa Bonafé Biyografisi

Müzik salonu sanatçısı. - 1910'dan 1927'ye kadar sinema oyuncusu. - Yazarın, aktörün, gazetecinin karısı: Davin de Champclos, G Sinema onun baştan çıkarıcılığına başvurmaya başladığında insanlar zaten Parisiana gibi müzik salonlarına komik revüler veya operetler sergileyen bu iştah açıcı Akdeniz güzelini alkışlamak için akın ediyordu, ancak Pépa Bonafé için konu 1910'da Mercanton ve Desfontaines tarafından üretilen Shylock'ta Jules Berry ve Harry Baur'un ortağı olma meselesi olduğundan bu yana ilk kez dramatik bir hırsla kayıtlara geçmişti. Le Film'in 16 Haziran 1916'da "Montmartre Bulvarı'ndaki Omnia setinde keyif için cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl cıvıl küçük zarif bir sinek kuşu" olarak tanımladığı film, 1913'te De film en Aiguilles başlıklı "ilk sinematografik revü"yü sundu; yazarlık için André Heuzé ve Jean Bastia, kamera için ise Henri Diamant-Berger gösteriyi hem sahnede hem de beyazperdede gerçekleştirdi. Aynı zamanda Pépa Bonafé, Monca'nın liderliğinde en az yedi kez Pathé-SCAGL'de yer aldı, Apollo Le Soldat de chocolat'ta, Olympia La Rose de Pomegranate'de veya La Belle Cigarière'de şarkı söylerken, beyazperdede görev başındaki büyücü olarak Prens-Rigadin'le boğuşuyor. Bir düzine yıl boyunca, komedi ile ciddiyet arasında, ünlülerle vodvil arasında eşit başarıyla geçiş yaptı. Feydeau uzmanı Marcel Simon ve özellikle de İtalya'da oynadığı filmlerde melodram. Şampanya cephesinde uzun süre yaralı kardeşiyle ilgilenen Pépa Bonafé, iyileşip Ordu'ya gönderildiğinde onu terk edemedi. Operasyon tiyatrolarına gidip şarkı söylemeye kararlı olan Pépa Bonafé, Dramatica Film ile yapılan bir sözleşmenin cazibesine kapılarak Napoli'de durur. kocası, yazar, oyuncu, gazeteci (La Rampe) ve aynı zamanda Champavert adıyla filmler yapan Davin de Champclos onu bekliyordu. Pépa Bonafé sessiz sinemadaki son rolünü 1927'de Abel Hermant'ın Transatlantiques uyarlamasında buldu ama müzikholden vazgeçmedi: 1926'da yine Folies-Bergère'de La Folie du jour'un yıldızlarından biri oldu. Nalpas'ın kaydettiği Joséphine Baker çıkış yaptı. Bu tür gösterilerde sinemada olduğundan daha fazla kazanılan şöhret, Pépa Bonafé'ye 1928'de çok güzel ve imzalı Carlu imajıyla “modern” bir poster yapma fırsatını kazandırdı.