Rellys

Rellys Biyografisi

Wikipedia'dan, Özgür Ansiklopedi Rellys, çocukluğunda anne ve babasına çam ormanlarında piknik yaparken eşlik eder ve orada şarkılar söylerdi. İlk olarak pasta şefi olarak çalıştı ve “Brioche” lakabını kazandı. Amatör bir tiyatro oyuncusu, 1925'te Marsilya Alcazar'da bir çizgi roman topluluğu kılığında bir şarkı yarışmasını kazandı. Askerlik hizmetinden sonra, Güney ve Kuzey Afrika'da müzikhol turları için Rellys sahne adıyla işe alındı. En plein soleil dergisinde Maurice Chevalier ve Joséphine Baker'ı taklit etti. 1933'te Alibert onu Au pays du soleil adlı oyun grubuna dahil ederek kariyerinin başlamasına katkıda bulundu. 1935'te Marcel Pagnol ona Merlusse'de (oğlunun da oynadığı bir film) şans verdi. Başlangıçta o zamanlar popüler olan Marsilya komedilerinde uzmanlaştı: Trois de la marine (1934), César (1936), Un de la canebière (1937). 1940'lı yıllarda Provençal aksanıyla, yumuşak ve sıcak sesiyle ve dokunaklı havasıyla Narcisse'de, Ayres d'Aguiar'da (1940), kendine rağmen bir havacı olarak gerçek bir zafer kazandığı, Feu Nicolas'ta, Jacques Houssin'de (1943), Roger la Honte'de, André Cayatte'de (1945), Les Aventures des Pieds Nickelés'de (o) dikkat çekti. Croquignol'u canlandırdı), Marcel Aboulker (1947), Jean Gehret'in Tabusse (1948) ve Marcel Pagnol'un hareketli bir Ugolin'i canlandırdığı Manon des Sources (1952). 1954'te Pagnol'un uyarladığı Les Lettres de mon moulin'de Peder Gaucher rolünü oynadı. Olağanüstü uzun kariyeri savaştan sonra, Gilles Grangier'nin Amédée (1950), Raymond Leboursier'nin Hayat bir oyundur (1951), Maurice de Canonge'un Arènes Joyées (1958'de Fernand Raynaud ile 2. versiyonu, 1935'te Alibert ile birlikte Karl Anton tarafından yönetilen 1. versiyonun jeneriğinde yer aldıktan sonra), Jean Giono'nun Crésus filmi gibi filmlerle devam etti. (1960), Nankör Çağ, Gilles Grangier (1964), Ulysses'i Seven Mutlu, Henri Colpi, (1970). Son filmi Jacques Fournier'in The Guardian Angel (1978) filmi olacaktır. Ayrıca The Last Five Minutes adlı televizyon dizisinde olduğu gibi televizyonda da rol aldı. Saint-Leu-la-Forêt'te (Val d'Oise) yaşadıktan sonra, Prado'dan çok da uzak olmayan memleketi Marsilya, rue Borde'ye emekli oldu. Rellys, 86. yılında Sainte-Marguerite hastanesinde öldü. Marsilya'daki Saint-Pierre mezarlığına gömüldü (kare 14 öğlen no 23). Mezarındaki madalyonlu portresinin yer aldığı plakette şu ifadeler yer alıyor: "Yoldan geçenler belki beni alkışladınız. Bugün bir kez daha teşekkür ediyorum."